Sada predstoji glasanje o deset finalista koje je žiri izabrao! Od 27. avgusta do 17. septembra 2011. godine, svako može da glasa za svog favorita preko sajta www.humanrightslogo.net. Svi ljudi širom sveta su pozvani da učestvuju, izaberu svoj najdraži logo i na taj način sprovedu u delo osnovnu zamisao konkursa: kreiranje logotipa za ljudska prava «od ljude za ljude».

Pobednički logo biće predstavljen 23. septembra 2011. g. u Njujorku, uporedo sa održavanjem Generalne skupštine Ujedinjenih nacija. Promocija se može pratiti u celom svetu uživo na Internetu.

Postoje simboli koje gotovo svako poznaje: srce je simbol ljubavi, beli golub simbol mira. Ali koji je simbol za ljudska prava? Odgovor je jednostavan: ne postoji takav logo. 6,8 milijardi ljudi živi na našoj planeti. Svima pripadaju ljudskih prava. Dosad ne postoji mogućnost da se ova univerzalna povezanost kroz neki simbol promoviše preko svih jezičkih barijera. Inicijativom «logo za ljudska prava» želimo ukloniti taj nedostatak i na taj način dati miroljubiv doprinos jačanju ljudskih prava.

Ko podržava ovu inicijativu? – Žiri koji čine istaknute i ugledne ličnosti poput visokog komesara za ljudska prava Ujedinjenih nacija gospođa Navenethem Pillay (Južna Afrika), pet nobelovaca za mir Aung San Suu Kyi (Mijanmar), Shirin Ebadi (Iran). Muhammed Yunus (Bangladeš), Mihail Gorbačov (Rusija) i Džimi Karter (SAD); Angelina Acheng Atyam (aktivistkinja za dečja prava iz Ugande), Waris Dirie (top model & aktivistkinja za ženska prava iz Somalije), Roland Emmerich (holivudski režiser i producent iz Nemačke), Carolyn Gomes (aktivistkinja za ljudska prava sa Jamajke), Juanes (pop-zvezda & aktivista za mir iz Kolumbije), Somaly Mam (aktivistkinja za ljudska prava iz Kambodže), Paikiasothy Saravanamuttu (aktivista za ljudska prava iz Šri Lanke), Jimmy Wales (osnivač Vikipedije iz SAD) kao i međunarodno renomrani stručnjaci za dizajn kao Ahmad Humeid (Jordan), Javier Mariscal (Španija) i Erik Spiekermann (Nemačka), osim toga ministri inostranih poslova Bosne i Hercegovine, Čilea, Nemačke, Kanade, Mauricijusa, Senegala, Singapura, Češke i Urugvaja koji su pokrenuli inicijativu za kreiranje platfome za konkurs za izradu logotipa.

Dodatne informacije na www.humanrightslogo.net.

Leskovac je jedini grad u Srbiji koji ima dva lokalna brenda, ajvar i roštilj meso. Oznaku geografskog porekla dobili su i goveđa i svinjska užička pršuta, kosovska i metohijska vina, sremski kulen, domaća kobasica i salama, rtanjski čaj, krivovirski i svrljiški kačkavalj, banatski rizling, valjevski duvan-čvarci, kulen iz Bačkog Petrovca, voda Vrnjci, bujanovačka voda "akva heba", futoški sveži i kiseli kupus, svrljiški belmuž. Procenjuje se da još dvadesetak proizvoda lako može da dobije tu oznaku.

Roba koja ima zaštićeno geografsko poreklo, prema Lisabonskoj konvenciji ne podleže carinskim barijerama, nema propisanih kvota za njen izvoz na tržište Evropske unije, a na domaćem i inostranom tržištu prodaje se skuplje od proizvoda koji nemaju to obeležje. U Srbiji je ta vrsta zaštite proizvoda regulisana posebnim zakonom, a za proceduru je zadužen Zavod za intelektualnu svojinu.

I ostale zemlje regiona imaju najviše zastićenih prehrambenih proizvoda, a povremeno se spore o preotimanju bredova kao što su čvarci, pršuta, ajvar, kobasica i šljivovica.

Najnoviji spor između Slovenije i Hrvatske zbog slovenačkog brenda "kranjske kobasice", imaće diplomatsko finale.

Slovenija priprema ovih dana diplomatsku notu susedima, jer je utvrđeno da najmanje tri hrvatska mesoprerađivača proizvode i pod tim imenom prodaju slovenački geografski zaštićeni brend "kranjsku kobasicu“. Kranjska kobasica, međutim, za sada je zaštićena samo lokalno u Sloveniji, ali je postupak njene zaštite u EU u toku, tako da kobasicu pod tim imenom mogu za sada da proizvode svugde u svetu.

Hrvatska je u proceduri ulaska u EU i završila je pristupne pregovore sa kojima je usvojila evropsko zakonodavstvo, a kako zaštita geografske oznake važi na nivou Evrope, od Hrvatske se očekuje da proizvođačima zabrani proizvodnju kranjske kobasice.

U Sloveniji je proizvodnja kranjske kobasice dozvoljena samo sertifikovanim proizvođačima kojih ima 11 udruženih u grupu proizvođača GIZ Kranjska klobasica, od aprila 2008. godine, kada je geografska oznaka tog proizvoda zvanično zaštićena.

Pored kranjske kobasice i kraškog pršuta zaštitu u EU i svetu imaju slovenački brendovi ekstradevičansko maslinovo ulje iz slovenačke Istre, slovenačka poslastica "potica" (makovnjača), pomurska gibanica i ulje koje se proizvodi od semenki bundeve. Zaštićeni proizvod je i sir iz Nanosa (nanoški sir), a još 17 slovenačkih brendova čeka na registraciju u EU o zaštiti oznake porekla, geografske oznake i oznake zagarantovane tradicionalne proizvodnje.

Hrvatska ima desetak zaštićenih prehrambenih proizvoda, među kojima su čvarci, slavonski kulen-kulin, drniški i istarski pršut, torkul (maslinovo ulje), cetinski sir i paški baškotin (vrsta dvopeka), ali samo vino dingač, paški sir i stara slavonska šljivovica imaju i oznaku geografskog porekla.

"Makedonija je naučila lekciju zaštite brendova nakon negativnog iskustva sa ajvarom", kazao je za agenciju Beta advokat Valentin Pepeljugovski koji je bio direktor Agenciju za zaštitu industrijskog vlasništva. On je istakao da Makednija nije zaštitila rasu pasa šarplaninac, a međunarodnu oznaku geografskog porekla imaju skopsko pivo, tikveška vina, proizvodi farmacevstke fabrike "Alkaloid" kao što su "bekutan" i "kafetin", kao i čipsovi fabrike "Vitaminka".

Privredna komora Crne Gore već nekoliko godina sprovodi program postepenog brendiranja proizvoda te države pod nazivom "Dobro iz Crne Gore". Ustanovljen je žig istog naziva koji mogu da nose proizvodi domaćih firmi sa najvišim ugledom. Pravo na korišćenje žiga "Dobro iz Crne Gore", zasad, ima 69 proizvoda iz 12 crnogorskih kompanija. To su sve poljoprivredni proizvodi - vina, mleko i mlečni proizvodi, voda za piće, mesne prerađevine i neka peciva.

Neki proizvodi, na primer vina, bili su brend i pre uvođenja nacionalnog žiga "Dobro iz Crne Gore". U Privrednoj komori Crne Gore upozoravaju da samo korišćenje tog žiga ne obezbeđuje status brenda, ali je sa njime lakše doći do tog uspeha. Cilj projekta je stimulisanje i osposobljavanje kompanija da postignu konkurentnost na domaćem i međunarodnom tržištu.

Kompanija sa najvećim brojem proizvoda koji nose žig "Dobro iz Crne Gore" je Agrokombinat "13. jul", odnosno, preduzeće "Plantaže" te kompanije.

Savet ministara BiH je početkom godine usvojilo tri pravilnika kojim su definisani propisi za zaštitu i brendiranje proizvoda, a prema tom dokumentu procedura zaštite nekog proizvoda traje oko 12 meseci.

Prema rečima direktora Agencije za sigurnost hrane Sejada Mačkića, u BiH postoji oko 160 prehrambenih proizvoda koji ispunjavaju uslove za zaštitu oznake originalnosti, geografskog porekla ili tradicionalnog ugleda hrane.

"Da bi se dobila jedna od potrebnih oznaka za brendiranje, najpre je potrebno da se proizvođači određenog prehrambenog proizvoda organizuju u udruženje, a zatim da izrade proizvođačku specifikaciju proizvoda i dobiju potvrdu o usklađenosti proizvoda sa proizvođackom specifikacijom od ovlaštenog certifikacijskog tijela. Nakon toga se podnosi zahtjev za registraciju Agenciji za sigurnost hrane BiH", rekao je Mačkić.

U većini evropskih zemlja, negativan stav prema imigraciji je veoma izražen, kao i u SAD, Rusiji, Južnoj Africi i Turskoj. U tim zemljama građani su u većini slučajeva ocenili da imigracija ima „prilično ili vrlo negativan uticaj“.

Negativno raspoloženje prema imigraciji izraženo je u Evropi u kojoj se više od 65 odsto Španaca, Britanaca, Belgijanaca i Italijana u potpunosti ili delimično slaže da je „previše imigranata u njihovoj zemlji“. Samo u Poljskoj i Švedskoj većina ispitanika ne smatra da imigracija ima loš uticaj na društvo, ali ni u jednoj zemlji Evrope većina ispitanika ne smatra da imigracija ima pozitivne efekte.

Većina građana u mnogim zemljama EU slaže se da imigracija otežava zapošljavanje i da stvara „preveliki pritisak na javne službe“, kao što su zdravstvo i obrazovanje.

Istraživanje IPSOS-a, sprovedeno u julu 2011. godine, pokazalo je da su samo Rusi, među kojima čak 77 odsto smatra da ima previše imigranata u zemlji, nezadovoljniji od Britanaca (76%), a raspoloženje je slično i u Belgiji (72%), Italiji i Španiji (67%) i Južnoj Africi (66%).

Najmanje nezadovoljstva imigracijom ima u Japanu – samo 15 odsto Japanaca smatra da ima previše doseljenika u njihovoj zemlji. Najpozitivniji stav prema imigraciji imaju Brazilci, kojih gotovo polovina (49%) smatra da će imigranti učiniti njihovu zemlju zanimljivijim mestom za život, dok 47 odsto njih smatra da je to dobro za ekonomiju Brazila, koja je već u zamahu.

Zbog negativnog raspoloženja prema imigrantima i imigraciji na ispitu je privrženost članica EU principu slobode kretanja. Vlade u Danskoj i Holandiji, čije se parlamentarne većine oslanjaju na podršku stranaka desnice koje su protiv prijema imigranata, uvele su mere koje su se odrazile na slobodu kretanja. Danska je, tako, ponovo uspostavila carinske kontrole na granici prema članicama EU, što su oštro kritikovale Evropska komisija i susedna Nemačka.

Broj imigranata se drastično uvećao u poslednjoj deceniji. Prema podacima Međunarodne organizacije za migracije (IOM) broj imigranata je porastao sa 150 miliona u 2004. godini na 214 miliona koliko ih danas ima u svetu. Ipak, u EU je opao priliv imigranata poslednjih godina zbog ekonomske recesije.

U velikoj studiji, koju je prošlog meseca objavila Organizacija za ekonomsku saradnju i razvoj (OECD), utvrđeno je da je broj imigranata u većini evropskih zemalja opao tokom 2009. godine, uključujući Francusku gde je zabeležen pad od 7 odsto, Nemačku (13%), Španiju (18%) i Italiju (25%). U istom periodu broj doseljenika u Irskoj i Češkoj je skoro prepolovljen.

Statistička služba EU, EUROSTAT, utvrdila je da je na nivou Unije broj imigranata u 2008. opao za 6 odsto, dok se broj emigranata povećao za 13 odsto. Ipak, EUROSTAT je naglasio da se broj stranih državljana koji žive u EU povećao sa nešto manje od 29 miliona u 2007. godini na današnjih skoro 32,5 miliona. Ovim podacima su obuhvaćeni i građani EU sa prebivalištem u drugoj zemlji članici.

I dok Evropljani dele negativan stav prema imigraciji, postoje razlike među evropskim državama. Broj stranaca u nekim državama, a naročito u Belgiji, Francuskoj i Nemačkoj, blago se uvećao protekle decenije ili se čak smanjio, dok je u drugim zemljama, koje su tradicionalno zemlje emigracije, naglo skočio.

Prema EUROSTAT-u, u Italiji se od 1999. do 2010. godine broj stranaca povećao sa 1,2 miliona na 4,2 miliona, a ta slika je još izražajnija u Španiji gde je broj stranaca porastao sa 650 hiljada na 5,7 miliona, i nešto manje izražena u Irskoj, gde sada živi 420 hiljada stranaca naspram 120 hiljada, koliko ih je bilo ranije.

"Mi želimo da Poljska bude otvorena, gostoljubiva i prijateljska prema onima koji traže šansu za bolji život", rekao je predsednik novinarima pošto je potpisao dokument.

Zakon je usvojila skupština Poljske krajem jula a stupiće na snagu 1. januara 2012. Osobe koje to budu želele imaće rok od šest meseci da se prijave poljskoj administraciji.

Amnestija će obuhvatiti strance koji nelegalno borave u Poljskoj u periodu ne kraćem od 20. decembra 2007. godine kao i one ilegalne imigrante kojima je odbijen status izbeglica do 1. januara 2010. ali su ostali na teritoriji Poljske.

Stranci koji su ušli ilegalno u Poljsku ili nezakonito produžili svoj boravak najčešće dolaze iz Ukrajine, Gruzije, Čečenije i Jermenije ali i iz Vijetnama i sa Bliskog istoka.

Imigrantima koji se odluče za amnestiju biće izdata boravišna dozvola na dve godine a moći će i da rade u tom periodu. Novi zakon predviđa takođe i neka pojednostavljenja u proceduri za sticanje statusa izbeglice u Poljskoj.

U Poljskoj, prema zvaničnim podacima, živi i oko 100.000 stranih državljana čiji je status legalan.

Prema procenama evropske službe za statistiku Eurostat, Poljska ima 38,2 miliona stanovnika.